Kontakt

  1. pl
  2. de
  3. en
Podróż do Ameryki

Wiosną 1850 r. nowy Minister Handlu, Przemysłu i Robót Publicznych August von der Heydt zapoznał się z planami Kanału Elbląskiego, w tym z propozycją możliwości zastosowania pochylni. Przeanalizował także raport Steenke z podróży po Europie, nie widząc możliwości zastosowania opisanych tam rozwiązań. Do Berlina docierały informacje o pochylniach na kanale Morris ale brak było dostatecznej wiedzy na ten temat. Heydt zlecił więc przygotowanie podróży Steenke do Ameryki. Szczegółową instrukcję w tej sprawie przygotował Tajny Radca JFA Severin z Berlina a Radca Kloth z Królewca zorganizował podróż pod względem logistycznym. Obaj radcy pojawili się w Czulpie w połowie sierpnia 1850 r. aby omówić szczegółowo plan wyprawy. 2 września 1850 r. Stenke wyruszył z Czulpy w podróż do Ameryki wraz z przydzielonym mu, głównie w celach sprawozdawczych, młodym majstrem budowlanym Schmidtem. Obaj panowie udali się do Berlina, gdzie odebrali środki finansowe na podróż i osobiste wskazówki ministra, a następnie do Bremy. Stąd popłynęli parowcem s/s „Hermann” przez Greenwich docierając do Nowego Jorku po 24 dniach zmagania się ze sztormem.


Celem podróży Steenke do Ameryki było zdobycie informacji dotyczących amerykańskich wodnych szlaków komunikacyjnych i stosowanych tam rozwiązań technicznych. Podczas 70 dni podróży Stenke przemierzył 9 stanów wschodniego wybrzeża i jednej prowincji kanadyjskiej, pokonując pieszo, konno, powozem i łodziami 5000 km czyli ok. 70 km dziennie. Wiedząc, jak wnikliwych obserwacji dokonywał Steenke w miejscach postoju, możemy podziwiać dokładne jej zaplanowanie i tempo, w jakim się odbywała. Bardzo ważne okazały się pobyty na obszarach Morris Canal i Pensylwania Canal oraz rozmowy ze spotkanymi ludźmi, w szczególności z Johnem Roblingiem [ org. Johan Röbling]. Już w pierwszym raporcie z Ameryki Steenke opisał trzy rodzaje pochylni, z których dwa określił jako nieznane w Europie. Przy czym, dzięki spotkaniu Johana Röblinga – kolegi z berlińskiej Akademii, udało się mu uzyskać kopie planów tych budowli. Szczególne wrażenie wywarła na nim pochylnia na Kanale Morris, zbudowana w środku miasta Newark, gdzie barki jechały na wózkach po szynach ulicą, krzyżującą się z inną ulicą, na której panował normalny ruch: eleganckie powozy, jeźdźcy itd. Jak piszą Stanisław Januszewski i Władysław M. Talus: „Rozwiązania techniczne pochylni Kanału Morris adaptowano dla Kanału Elbląskiego, ale wprowadzono tutaj wiele korzystnych zmian, zupełnie
zmieniających system i kształtujących modelowy dla światowego budownictwa układ pochylni z suchym grzbietem, wyjątkowo oszczędny.” 

 

Pobyt w Ameryce był niezwykle udany. Kanały budowano wówczas z rozmachem, organizując je w duże systemy komunikacyjne liczące po kilkaset kilometrów. Steenke zobaczył kilkanaście pochylni różnej konstrukcji, kilkaset śluz, akwedukty (nawet trójpoziomowe) oraz innowacyjne konstrukcje
mostów. Steenke i Schmidt wyruszyli w podróż powrotną z Ameryki w dniu 18 grudnia 1850 r. na parowcu „Asia”, docierając do Liverpool 28 grudnia 1850 r. Stąd Schmidt wyruszył z dokumentacją do Berlina a Steenke w dalszą podróż - poznać kanały brytyjskie.

 

 

10 listopada 2018

Powrót